گيرم كه نگاهت نكنند ، گيرم كه صدايت نكنند ، گيرم كه دستت را نگيرند تو حركت نمي كني ؟؟
با اميد به فردايي بهتر وارد دانشگاه شدي و از سد سختي ها گذشتي ، از سد ناكامي ها گذشتي ، از سد بي مهري ها گذشتي . گذشتي تا فردا دستانت را بر روي زانوهايت بگذاري و با فرياد يا علي بر خيزي و بگويي فكر خلاق من نگاه نو و ايده هاي در ذهن من فرداي اين آب و خاك را مي سازد ، گفتي كه اينجا وطن من ، اينجا خاك من ، اينجا ايران من است.
شايد فردا كه كاغذپاره مدرك خود را در دست مي بيني و خوشحال و شاد از دانشگاه خارج ميشوي قدمي چند نرفته به فكر فردا بيفتي فرداهايي كه انتظار تو را مي كشد كوچه هاي تنهايي كه در كنارش بيكاري همراه توست . به خود نفرين مي كني ، به خود لعن مي گويي و تا مدتي با خود كلنجار ميروي تا يك روز ميفهمي كه براي فردايت خود بايد تلاش كني . آستين همت را بالا ميزني و از نردبام موفقيت گام به گام بالا ميروي . تو دلسوزي هاي مادر را ديده اي حتي نگاه افسوس و غضب آلود پدر را نيز زياد ديده اي و ميداني كه از تو انتظار بهترين ها هست . پس دوست داري دستانت را به پايين نردبام دراز كني و خاك خوردگان را نيز به بالا بياوري چون تو ديگر معني خاك را خوب فهميده اي . شال همت و تلاش بر كمر مي بندي و همراه مي كني با خود خاك خوردگان را .
پس تو ميداني كه اينجا سراي نااميدان نيست ميداني كه اينجا بر افسوس بهايي نمي پردازند ميداني و ميداني ...
ولي باز كوله پشتي خود را مي بندي و از هرچه نا اميدي دل مي كني و به سمت قله موفقيت پرواز مي كني ، طوفان هاي مسير را به اميد رسيدن به قله تحمل مي كني و ميداني برترين لذت رسيدن به فردا است ، فردايي كه ديگر افسوس امروز ندارد ، فردايي كه صداي كودكان شاد اين آب و خاك در گوشت نجوا مي كند و آن روزي كه عصاي پيري ات تنها همراه باقي مانده از آن همه نسل بر خاك رفته است ، لبخند رضايت ميزني و مي گويي ايران من دين خود را نسبت به تو ادا كردم تو نيز دين خود را بر من ادا كن و من را آغوش سرد خود بپذير . پرچم سه رنگ ايران را بر بالاي دستانت بگيرو آزادانه فرياد من ميتوانم تو ميتواني سر بده ، فرياد زنده باد ايران سر بده و لبخند بزن بدون انتظار پاسخي از دنيا و بدان كه يك روز آنقدر شرمنده مي شود كه با تمام سازهاي تو برقصد و بدان كه درياي طوفاني ناخدايي لايق مي سازد و در كلام آخر بدان كه :
هيچ پروازي نيست كه برساند ما رابه قرن دگران ، مگر انگيزه و عشق ، مگر انديشه و علم ، مگر آيينه و صبح و تقلا و تلاش
دانلود این متن